Ελληνικά

Διασπαστική ΚαινοτομίαΝα προτείνετε μια διόρθωση, επιλέξετε μια συγκεκριμένη λέξη ή ένα μπλοκ κειμένου

στοίχοι Francesco Gabbani Occidentali's Karma στα ελληνικά

Στο ΜΒΑ προγράμμα, είχαμε ένα μάθημα με τον αγγλικό τίτλο Disruptive Innovation, ή Διασπαστική Καινοτομία.  Το κύριο βιβλίο για το μάθημα ήταν The Innovator’s Solution από τον Clayton M. Christensen και τον Michael E. Raynor.

Στην σέλιδα 35 του βιβλίου, γράγει ότι είναι πιο εύκολο για νικήσει τις μεγάλες ηγέτηες σ’ένα τομέα αν η ολόκληρη βιομηχανία αντιμετοπίζει διασπάστικη καινοτομία.

Το κύριο θέμα είναι το λεγόμενο δήλεμμα του νεωτεριστή.  Είναι προτημότερο για μια εταιρεία να προστατεύει το μερίδιο που είναι λιγότερο κερδοφόρο, έτσι ωστε να διατηρήσει πελάτες που είναι λιγότεροι πιστοί και που μπορεί να φύγουν ανά πασα στιγμή για μια δραχμή;  … Η να επενδύσει εκεί που μπορεί να βρεί πιστούς πελάτες και πιο πολύ κέρδο;

Οι δυνάμεις δείχνουν ότι μια μεγάλη εταιρεία θα φύγει από’κει που δεν υπάρχει πολύ κέρδος και που δεν υπάρχουν πιστοί πελάτες, αντί να μείνει να παλεύει στην αγορά.

Ετσι δουλεύει ή διασπάστικη καινοτομία.  Αφού είναι πιο εύκολο να νηκήσει όταν ο ανταγωνισμός νιώθει ότι είναι στο συμφέρον του να φύγει.

Το μοντέλο για διασπαστική καινοτομία περιέχει τρία δεδομένα.  Πρώτων, κάθε αγορά έχει μια τάση για βελτίωση που είναι χρήσιμη για τους πελάτες.  Βέβαια δεν είναι όλοι οι πελάτες οι ίδιοι.  Ετσι λοιπόν, από μια μεριά πάντα θα ύπαρχουν πελάτες που δεν είναι ποτέ ικανοποιμένοι.  Από την άλλη μεριά πάντα θα ύπαρχουν πελάτες που είναι ικανοποιμένοι με το λίγο.  Δεύτερων, αφού υπάρχουν πελάτες που δεν είναι ποτέ ικανοποιμένοι, εταιρίες έχουν μια τάση να δημιουργούν προϊοντα και χαρακτηριστικά για αύτην την αγοφά, επειδή είναι εκεί που βρίσκονται υψηλά περιθώρια κέρδους.  Τρίτων, ύπαρχει μια διαφορά ενδιάμεσα στην τακτική καινοτομία (δηλαδή η καινοτομία που διατηρεί η θέση μιας εταιρείας στην αγορά) και στην διασπαστική καινοτομία.  Μια τακτική καινοτομία έχει σαν στόχο τους πελάτες που ζητούν μια καλύτερη εκτέλεση από αυτήν που παλαιά ήταν διαθέσημη.  Αλλά με τις διασπάστικες καινοτομίες αυτό που συμβαίνει δεν είναι ότι μια εταιρεία προσπαθεί να φέρει καλύτερα προϊόντα και χαρακρηριστικά στην υπαρχούσα αγορά.  Κάθε άλλο.  Τα καινούργια προϊόντα είναι πιο απλά, πιο βολικά, και πιο φθηνά και έλκουν μια πελατεία που δεν ζητάει πολύ.  Αρα πρώτα πρώτα το καινούργιο προϊον βρίσκει μια θέση σε μια ολοκαινούργια αγορά ή στην αγορά χαμηλών τιμών.  Μετά γίνονται βελτίωσες χάρη των τεχνολογικών εξελίξιων.  Επιτέλους το προϊον φτάνει στο σημείο που είναι ίσα ίσα με αύτο που έχει καλύ ποιότητηα και μπορεί και καλύτερα.

Το παράδειγμα στο βιβλίο για μίνι-χαλυβουργεία είναι ενδιαφέρον.

Ξεκινάμε στην δεκαετία του 60 και προχωράμε μέχρι την δεκαετία του 90.  Η ποιότητηα του  ατσάλιου στα μίνι-χαλυβουργεία βελτιώθηκε δραστικά.

Στην αρχή η ποιότητηα του ατσαλιού ήταν κακή.  Η μοναδική αγορά ήταν για χάλυβα οπλισμού, που δεν πείρζαζε αν η ποιότητηα θα ήταν χαμηλή. Και δεν είχε σημασία αν η ποιότητηα δεν θα ήταν σε σταθερό επίπεδο.

Στις αρχές της δεκαετίας του 70, τα μίνι-χαλυβουργεία είχαν ένα πολύ ασυμαντικό μερίδιο της αγοράς.

Καθέ φορά που τα μίνι-χαλυβουργεία είχαν μια βελτίωση στη τεχνολογία, είχαν μια δυνατότητα να πάρουν ένα μερίδο της αγοράς απο τα μεγάλα καθιερώμένα χαλυβουργεία.  Μετά από χάλυβα οπλισμού, μπορούσαν να παραγούν ράβδους και μετά δομικού χάλυβα στην δεκαέτια του 80, και επιτέλους φύλλο χάλυβα στην δεκαέτια του 90.   Με καθέ τεχνολογική πρόοδο, τα μικτά περιθώρια κέρδους αυξήθκαν έφοσον τα μεγάλα χαλυβουργεία έμεναν στην αγορά.  Οταν παρέδωσαν την αγορά στα μίνι-χαλυβουγεία, οι τιμές έπεσαν και τα μίνι-χαλυβουργεία είχαν την ανάγκη να βρουν το επόμενο προϊον στο οποίο μπορούσαν να ανταγωνιστούν με τα μεγάλα χαλυβουργεία.  Για να έχουν επιτυχία, αναγκάστηκαν να βελτιωθούν τεχνολογικά.

Μεχρί την δεκαετία του 90, τα μίνι-χαλυβουργεία είχαν πάνω από 55% μερίδιο στην αγορά.

Τα μεγάλα χαλυβουργεία δεν σκέφτηκαν να κάνουν επένδυση στα μίνι-χαλυβρουγεία και έχασαν την ευκαίρια να συνεχίζουν να πάρουν ένα μεγάλο μερίδιο της αγοράς.  Το μάθημα είναι ότι οι μεγάλες εταιρίες πρέπει να αναγνωρίζουν την διασπαστική καινοτομία και να επενδύσουν σ’αυτήν επειδή είναι αναπόφευκτη ότι αλλιώς θα χάσουν μερίδιο στην αγορά.

Μιλάτε ελληνικά καλύτερα από μένα; Εγγαφείτε και αφήστε ένα σχόλιο.

Κάνετε μια πρόταση








Close suggestion window?



No suggestions found for this article

About the author

Dimitris

Add Comment

Click here to post a comment

Login

Existing Users Log In
 Remember Me  

Register

New User Registration
*Required field